حرف های صمیمی

دشتها آلوده ست

در لبخندزار گل لاله نخواهد روئید

در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید؟

فکر نان باید کرد

وهوائی که در آن نفسی تازه کنیم.

گل گندم خوب است .

گل خوبی زیباست.

ای دریغا که همه مزرعه دلها را

علف هرزه کینه پوشانده ست

هیچ کس فکر نکرد.

که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست.

وهمه مردم شهر

بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست.

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست.