حرف های صمیمی

 راهی نروم که بيراه باشد،

خطی ننويسم که آزار دهد کسی را، يادم باشد که روز و روزگار خوشست

همه چيز روبه راه و بر وفق مراد هست و خوب. تنها دل ما دل نيست.!!!

زمان ، پی در پی ، لحظه لحظه ، جاریست

و مردابی را که من درون  آن غرق شده ام لبریز می کند

چه شور است این آب ، چه گل ناک است

بال هایم آزرده شده و افکارم نم کشیده ، دو پایم سخت خسته است

آخر تا به کی این چنین زیستن باید؟   نشایسته است، روح من این چنین به بند

دل گیرم اما از چه ؟ دل تنگم اما از برای که؟ دل سردم اما از کدامین رخ داد؟

دل مرده ام اما به کدامین قانون؟

دل شکسته ام اما به کدامین نیرنگ؟

نمی دانم ، نمی دانم شاید که در کابوسی شناورم . شاید که .. شاید که

دوستی هست ، دشمنی  هست ، مهر هست نفرت  هم

تضاد درون من با من

شاید زمان نیز همین قانون را داراست هر چه راه ز بیراه پیداست ، بیراه ز راه ناپیداست

اگه کسی دیونه ات بود عاشقش باش

اگه عاشقت بود دوسش داشته باش

اگه دوست داشت بهش علاقه نشون بده

اگه بهت علاقه نشون داد فقط یه لبخند بزن

اینطوری وقتی همیشه یه پله ازش عقب باشی

اگه یه وقت خسته شد و یه پله جا موند  تازه میشید مثل هم